"İnsanın içindeki her bir duygu çok enteresan!
Şimdi birden böyle çocukluğuma özlem duydum;kaldı ki ben çok fazla özleyebilen biri değilim..sanırım kendi kendimi tutmuşum bastırmışım bu konuda..
Duygular bir müddet sonra tercih halini alıyor sanki,benimki de öyle bir durum.
Ana söz konusu çocukluğum olduğunda,hiç bir duygumu tercih haline sokmuyorum.Pamuklara sarıp sarmaladağım bir çocukluğum var ki hala gözüm gibi bakıyorum o zamandan kalan anılarıma..Özlüyorum yapacak bir şey yok.
Ve bazı insanlara hep söylüyorum.."keşke seni çocukken tanısaydım" diye ..
Çocukken tanısam ,sanki onlar beni hiç incitmeyecekmiş gibi...herşey bir masaldan ibaret olacak ve onlar o masalın büyülü atmosferinde "sevilesi" bir hal alacaklarmış gibi..
Üstelik masal demişken,ben masalları da sevmem ..ama dedim ya çocukluğumun içinde geçiyorsa elbet güzel bir yanı vardır,ben zamanımızdaki masalları sevmiyorum..Hani şu insanı iki dakikada ayakta uyutmaya yönelik olanlarını......
Düşündüm de çocuk kalmak büyülü bir his.
İnsanları alıp,ellerinden tutup "haydi gelin çocukluğuma götüreceğim sizi" diyebilmek gibi tuhaf isteklerim var bir de...İçimde böyle bir his işte.
niye diye sormayın, öylece bir his...
by pi_3,14 (nisan 2011)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder